Afbeelding 1 Afbeelding 2 Afbeelding 3 Afbeelding 4

Ja, ik heb gehamsterd.

2 april 2020

Tenminste, als het betekent dat je wat extra boodschappen koopt, meer dan anders. Kwam het door mij dat die verpleegkundige niets meer te eten had na haar dienst?
Ik ging boodschappen doen, het was ongelooflijk druk en corona was al in het land. De supermarkt in Brabant is dan geen fijne plek om te zijn. Ik ging met een volle boodschappenkar de deur uit. Hij is altijd al behoorlijk vol als ik mijn wekelijkse boodschappen doe, huis met (bijna) volwassen kinderen en wijzelf natuurlijk. Toch had ik wat extra’s gekocht, ipv twee pakken gehakt wel drie bijv. en nog wat dingen. Overigens geen wc papier, dat stond niet op m’n lijstje en had ik dus nog. Ik zit inmiddels in de derde week dat ik de deur niet meer uitkom. Man met een longaandoening, wil geen enkel risico nemen en zo min mogelijk in de deur uit. Is het dan slecht dat ik wat extra’s heb gekocht omdat ik zo min mogelijk naar de supermarkt wil gaan? Nu denk ik dat veel mensen er zo over dachten. En natuurlijk begrijp ik ook dat als iedereen iets meer meeneemt de winkels dat merken. Dat was niet mijn bedoeling, ik wilde gewoon niet terug naar die winkel, het in elk geval zo lang mogelijk uitstellen. Sorry daarvoor.
Nu bestellen we onze boodschappen, voor zover dat lukt in elk geval. Site is overbelast en vaak zijn de bezorgmomenten al weg. Een lieve vriendin neemt regelmatig wat boodschappen mee en zet ze voor de deur. Heel fijn. Inmiddels ben ik ook niet meer welkom in de supermarkt. Ik hoest al een tijdje. Heb ik vaker, duurt lang en wordt erger naar mate er meer pollen in de lucht zitten, binnen blijven helpt ook niet, dan doen de huisstofmijten hun werk. 
Nu dus geen trainingen, het was een mooi en volgepland voorjaar. Er stonden ook nieuwe ontwikkelingen op de planning, alle trainingen, workshops en theatershows geannuleerd. Ik had ook een heleboel paaseitjes gehamsterd, voor alles wat toen nog door leek te gaan. Lekker dan, nu moeten we ze zelf maar opeten.... Arianda

Afbeelding 5

Corona: ‘ze waren toch al oud’

13 maart 2020

China leek zo ver weg, Italië ook. Misschien Brabant zelfs, voor sommigen… Dat heb ik tenminste wel eens gedacht; ver weg. En nu, ik woon in Brabant. Nu kan ik nog zeggen dat er hier in ons dorp in elk geval geen corona is, wel in de gemeente, helemaal aan de andere kant van het kanaal. Is dat dan ver weg? Niets is meer ver weg. Er zijn nog steeds mensen die zeggen dat het maar een griepje is, niet zo moeilijk doen. Het is natuurlijk echt wel anders dan een griepje. Bij elke overledene aan corona wordt gemeld dat de persoon al ziek was of heel oud en een zwakke gezondheid had. Alsof het dan niet erg is! Ik heb gelukkig mijn ouders nog, dat wil ik graag nog even zo houden. Ze zijn behoorlijk gezond en in de 80. Zouden zij ook zo’n berichtje worden? Waren toch al oud… Ik heb ook een man, mét longaandoening en nog lang, heel lang geen 80. Zou dat ook zo’n berichtje zijn? Hij was toch al ziek… Een bevriende buur met longemfyseem en nog niet aan de pensioengerechtigde leeftijd… Maar hij was toch al ziek? Mensen die chemo nodig hebben, een transplantatie hebben ondergaan, hartpatiënt zijn of om andere redenen een zwakke weerstand hebben. Ja, ik erger me daaraan, alsof het dan niet erg is! Het zouden maar je ouders, vrienden, partner of jijzelf zijn. Goede maatregelen nu, het moet even. Deze verantwoordelijkheid moeten we met z’n allen nemen. Arianda

Afbeelding 6

Lieve ZZP-er, of toch, ondernemer?

12 februari 2020

Wat ben je nou, en wie bepaalt dat? Weet je dat onze wetgever geen duidelijke definitie heeft van een ZZP-er. Vreemd ook dat je wordt beoordeeld naar iets wat je niet hebt (personeel) en ook niet wilt (personeel). Heel veel jaren geleden werd ik ondernemer, mét personeel overigens. Toen ik jaren later dat bedrijf verkocht ging ik zelfstandig verder in een andere bedrijfstak. Ik liet me inhuren door meerdere bedrijven/bureaus. Volgens de huidige definitie werd ik toen (23 jaar geleden) ZZP-er. Alleen bestond dat nog niet, ik bleef dus gewoon ondernemer, maar dan zonder personeel. Begrijp jij het nog? Het wordt nog gekker; nu ben ik nog steeds zelfstandig, heb geen personeel (alleen ZZP-ers die me regelmatig bijstaan) en ik ben toch géén ZZP-er. Hoe kan dat nou? Omdat ik trainingen en theatervoorstellingen ontwikkel in eigen beheer. Met eigen ruimte en ze zelf aan de eindgebruiker aanbied. Dus als 'men' het over de ZZP-er heeft, hebben ze het niet over mij, want dat ben ik niet. Die winkelier zonder personeel dus ook niet. Een ZZP-er kan gewoon vanuit een BV werken en een eenmanszaak kan personeel hebben. Volgens mij wordt het er niet echt duidelijker op. ZZP staat dus niet voor Zelfstandige Zonder Personeel, maar voor een zelfstandige die zich laat inhuren door andere bedrijven voor werk dat ook in loondienst uitgevoerd zou kunnen worden. Dat is dus heel wat anders! Er is een heuse hetze gaande tegen deze vorm van professionaliteit en ondernemen. Want ‘ze’ (de ZZP-ers) zouden het hele sociale stelsel ondermijnen. Die groep betaalt óók belasting hoor! Sterker, onze overheid heeft het zelf in de hand gewerkt door die enorme zorgplicht neer te leggen bij de werkgever, ook bij kleine werkgevers. Het is voor vele onmogelijk om daaraan te voldoen waardoor zij dus geen personeel aannemen. Ja, er zijn groepen ZZP-ers die dat zijn tegen wil en dank. Denk aan de pakket- en maaltijdbezorgers die verplicht werden om als ZZP-er aan de slag te gaan terwijl ze dat niet wilde en dat werk heel goed in loondienst gedaan kan worden. Daar zit een probleem, ga dat oplossen! Kennelijk is de wil er niet. Of is het misschien zelfs fijn dat die arme ZZP-bezorgers er zijn. Want daardoor kunnen ze een hele groep ondernemers framen. Want dat is wat er gaande is. Steeds worden de bezorgers als voorbeeld gebruikt waarom het ‘slecht’ zou zijn dat er zoveel ZZP-er zijn. De bezorgers zijn onderdeel van die groep, maar dat is het enige waar over gesproken wordt. Er zijn ook veel ZZP-ers zijn die hier bewust voor hebben gekozen en hiermee een prima boterham verdienen. En kijk nu; die groep bezorgers wordt gebruikt om een hele groep ondernemers weg te zetten alsof ze het hele stelsel ondermijnen én niet voor zichzelf kunnen zorgen. Tegelijk krijgen zij die echt hulp nodig hebben het niet. Arianda

Afbeelding 7

Zekerheid bestáát niet!

21 januari 2020

Flexcontracten zijn slecht, mensen hebben zekerheid nodig. Dat roepen onze expert over ‘de markt’. Nou; deze expert denkt er anders over! Want zekerheid bestaat niet. De enige zekerheid die je hebt is verandering, alles verandert. Ik had een kennis die jaren geleden bij de V&D ging werken en niet bij dat leuke kleine boetiekje om de hoek. Niet omdat ze dat de leukste keus vond, nee, omdat ze dan ‘zekerheid’ had. Inmiddels weten we beter. Misschien moeten we leren om daar mee om te gaan ipv te streven om iedereen zoveel mogelijk (schijn)zekerheid te bieden en alles in beton te gieten. Leren omgaan met het gegeven dat alles continue verandert en zekerheid een illusie is. Werk aan de winkel voor de gewone man maar ook voor de overheid, hypotheekverstrekkers en het onderwijs. De wereld verandert, verander mee, dat lijkt me een beter advies! Arianda

Afbeelding 8

Geluk kan in iets kleins zitten

22 november 2019

Sterker nog; meestal zit het in iets kleins. Zo kwam ik onlangs bij een voorstelling een oude bekende tegen. Ze was uitgenodigd door haar werkgever en zag in het programma dat het mijn voorstelling was. Daarom was ze speciaal gekomen vertelde ze achteraf. Ze was stilletjes gaan zitten en pas na afloop zag ik haar. Hoe leuk! Klein geluk, de zon schijnt vandaag. Een collega verteld een grap. Een leuke mail. Ik geniet er van, jij ook? Misschien onbewust wel, maar het is zo leuk om er bewust van te genieten! Arianda

Afbeelding 9

'Gratis' online hulp

1 oktober 2019

Boekingsplatforms voor je hotel, restaurant, cursus of offertes aanvragen via vergelijkingssite’s. We doen het bijna allemaal. ‘Ontvang nu gratis 3 offertes van klusjesmannen in jouw buurt’. Gratis? NEE, natuurlijk niet! Hier betalen de ondernemers voor, geld wat ze liever besteden aan de klant, aan jou. Willen we dit? Het zijn de grote organisaties die hier van profiteren en de kleine ondernemer mag betalen. Ik denk dat veel mensen niet eens weten dat een vraag via een bemiddelaar geld kost voor de ondernemer: een offerte voor zonnepanelen of boekingen voor restaurant of hotel. En nee, het is niet de keus van de ondernemer om hierbij aangesloten te zijn. Hij moet wel, anders telt hij niet meer mee. Wij, de consument heeft deze overbodige bemiddelingsbedrijven groot gemaakt. Vroeger was dat hotel aan zee heel goed te vinden via hun eigen website, hij is nu helemaal verdrongen door dit soort aanbieders. Zullen we met z’n alle gaan nadenken en rechtstreeks vragen om een offerte of rechtstreeks reserveren in dat restaurant? Dat zou pas fijn zijn voor de ondernemer. En wij maar klagen dat het steeds duurder wordt… 
Uitzonderingen daargelaten… een restaurant kan je echt zelf wel vinden en boeken. Een spreker inhuren kan bijv. lastiger zijn. Als je dan de expertise van een bureau inschakelt is dat logischer. Weet wel dat het niet gratis is. Arianda

Afbeelding 10

Duurzaam bouwen

28 juni 2019

Mooi om bezig te zijn met duurzaamheid. Voor iedereen, voor de toekomst, onze kinderen, kleinkinderen en vergeet jezelf niet. Wij hebben zonnepanelen op het dak. Ik hoorde eens de opmerking; 'zonnepanelen doen mensen alleen maar voor het geld'. Moest er over nadenken, wat een zure reactie eigenlijk... Nou en, al doen mensen dat om die reden, het is toch weer extra groene energie. De opmerking bleef hangen en ik merkte dat ik me in de keren daarop in gesprekken over duurzaamheid aan het verdedigen was. Dat kwam door die opmerking. We zijn een bijgebouw aan het bouwen, geheel duurzaam. Zonder gasaansluiting, super isolatie, 3 dubbel HR++ glas, ingebouwde rolluiken, allerzuinigste warmtepomp en regenwateropvang voor toilet en buitenkraan. En geloof me, die regenwateropvang gaan we voorlopig, en misschien wel nooit terugverdienen. De installatie kost een heleboel en drinkwater niet. Maar daar gaat het ons niet om... Het is wel beter, het voelt beter dan al dat 'kostbare' drinkwater door de toilet te spoelen en de planten er water mee te geven.
We hebben echte oude stenen gebruikt van 150 jaar oud. Omdat we het mooi vinden én het duurzaam is. Materialen die er al zijn hergebruiken. We hebben een gebruikte trap geplaatst en ligt een terras van oude gebakken klinkers en 2e hands granieten tegels. Arianda

Afbeelding 11

Ruzie met de apothekersassistente!

6 april 2019

Ik maak nooit ruzie, bijna nooit dus… Was bij de huisarts geweest en die vond een antibioticakuur nodig. Omdat ik inmiddels ervaringsdeskundige ben en op advies van diezelfde huisarts thuis enkele tabletten heb liggen zodat ik in nood (weekend/avond) kan starten met een kuur. Weet ook precies welke ik moet hebben, voor sommige ben ik namelijk allergisch. Ik was de avond ervoor gestart met de kuur, ging de volgende ochtend naar de huisarts en die vond 14 tabletten van de kuur die ik al was gestart het beste plan. Ik kreeg dus een recept mee voor 12 tabletten, 2 had ik er immers al gehad. Ik geef het recept aan een assistente en ze blijft wel heel erg lang weg. Mensen naast mij aan de balie gaan weg en het wordt stil. Toen kon ik horen dat ze over mij aan het praten was aan de telefoon. Ze had kennelijk al die tijd in de wacht gezeten… Ik kon het gesprek niet volgen, wel hoorde ik duidelijk dat het over mij ging. Mijn naam werd genoemd, mijn geboorte datum en ik hoorde iets over 14 tabletten. Ze wordt weer in de wacht gezet, en ik dus ook. Al die tijd is tegen mij helemaal niet gezegd, niet gevraagd om een momentje, niet gemeld dat ze even met de arts wilde overleggen, niets, niks, nada. Ik wacht weer een tijdje en vervolgens praat zij weer even aan de telefoon waar ik niets van kan volgen want er zijn inmiddels steeds meer klanten. Weer een tijdje later komt ze terug naar de balie met het recept en roept; ‘alstublieft’ uw medicijnen. En wil me zo wegsturen. Geen excuus voor het wachten, geen uitleg, gewoon helemaal niks. Ik kan het niet laten en zeg haar dat ze de vraag over mij ook aan mij had kunnen stellen, had waarschijnlijk nogal wijt tijd gescheeld aangezien ik hier binnen was. ‘Nee hoor, als er iets niet klopt aan het recept dan overleggen we dat met de arts en niet met de patiënt’. Ik: Hoezo, iets niet klopt aan het recept?' Er was een verkeerd aantal voorgeschreven’. Toen zag ik dat ze van plan was om 14 tabletten mee te geven. Ik leg uit: het klopte weldegelijk, twee tabletten heb ik al gehad dus nog twaalf maakt een kuur van veertien. Zij; ‘zal ik het even aanpassen?’ Nou ja, jij past helemaal niks meer aan. Eerst niks van de patiënt willen horen en dan na uitleg zonder overleg met de arts wel willen aanpassen. Dacht het niet! Geen sorry, niks. Zij heeft dus kennelijk (al die tijd) niet de juiste persoon aan de telefoon gekregen terwijl ik het gewoon had kunnen vertellen, maar nee, de patiënt telt niet mee. Ze had me zelfs niet verteld wat er aan de hand was. Als ik niets van het gesprek had vernomen had ik niet geweten waarom ik zo lang moest wachten en had ik dus ook het verkeerde aantal voor de kuur gehad. Fijne assistente: 'nee, dat vragen we nooit aan de patiënt’. Dat is dan wellicht de best tip voor vandaag: vraag het wél even aan de patiënt, of leg op zijn minst uit dat je even moet bellen omdat het aantal niet klopt, dan kan de patiënt wellicht wél uitleggen waarom dat zo is. Ik ken nog wel een paar goede trainers die hier wel iets mee kunnen, ik sla zelf even over. Arianda

Afbeelding 12

Deel 3/3, werkgeluk

12 februari 2019

Werkgeluk hangt van een aantal factoren af. Zo heb ik het TOPPS-model ontwikkeld voor werkgeluk. De T staat voor ‘talent’. Kun jij je talent kwijt in je werk? Kan je iets doen waar je goed in bent. Dat is een van de pijlers onder werkgeluk. De O staat voor ‘onafhankelijkheid’. Kan je bepaalde keuzes zelf maken of heb je te maken met veel onzin-regels waar je niet achter staat. De eerste P staat voor ‘personen’. Werk je fijn samen met de mensen om je heen. De tweede P staat voor plezier. Heb je plezier in wat je doet, vindt je het leuk. De laatste letter, de S staat voor de stip op de horizon. Draagt het werk wat jij doet bij aan een hoger doel, de stip op de horizon. Het is persoonlijk welke pijlers voor jou het belangrijkste zijn, misschien kan je er wel mee leven als een van de onderdelen bij jou minder aanwezig is. Als het maar bij jou past en jij het kunt invullen zodat jij er gelukkig genoeg van wordt. Voor mij is de O de allerbelangrijkste pijler. Ik wil onafhankelijk zijn, mijn eigen keuzes kunnen maken en me niet ‘gebonden’ voelen. Daarnaast is de eerste P (personen) ook van groot belang voor mij, de mensen om mij heen. Daarna komen de andere, die er zeker ook toe doen, maar deze 2 steken er voor mij bovenuit. Wat zijn jouw belangrijkste pijlers? Doe de check. Arianda 

Afbeelding 13

Deel 2/3, werkgeluk

20 december 2018

Ik heb werkgeluk gevonden door te doen wat bij mij past. Het was een weg van vallen en opstaan. Aanpakken wat op dat moment op mijn pad kwam. Soms hield het ook weer op terwijl ik nog wel door had gewild. Ik heb zelfs een tijdje gedacht dat er gewoon niet meer in zat, dat ik niet meer kón. Maar, ik heb gemerkt dat ik wel meer kon. ik zei ‘ja’ tegen dingen die ik ooit onmogelijk achtte en zo kwam er nog veel meer op mijn pad. Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wél kan. Vaak was dat zo en soms ook niet. Dan had ik het in elk geval geprobeerd. Ooit nam ik een klus aan omdat ik dacht dat het fantastisch zou zijn en ooit werkte ik gewoon omdat ik geld nodig had, en alles daartussen in. Nu zit ik heel erg op mijn plek. Ik mag trainingen geven, castings afnemen, spreken bij mooie events en optreden met mijn theatershow TO BE WHAT YOU WANT TO BE. Op dit moment zit mijn werkgeluk dicht tegen een 10. Voor hoe lang dit zo zal zijn? Geen idee, en maakt me ook niets uit, ik geniet van het nu. Op het moment dat het niet meer zo voelt weet ik dat ik snel weer op zoek zal gaan naar nieuw werkgeluk, wat dat dan ook is. En als het dan tegen valt? In dat geval zoek ik nog even verder. Hoe hoog scoort jouw werkgeluk? Arianda

Afbeelding 14

Deel 1/3 werkgeluk

29 oktober 2018

… wat is dat eigenlijk? Gelukkig zijn in je werk, dat klinkt logisch. Hoe gelukkig is dat dan op een schaal van 1 tot 10? Betekent het dat je altíjd gelukkig moet zijn in je werk? Nooit een baaldag mag hebben? Echt álles aan je werk leuk moet vinden? Volgens mij niet. Het is wel fijn als je over het algemeen met plezier naar je werk gaat. Dat je niet iedere ochtend met lood in je schoenen richting je werk gaat, dat houdt geen mens vol. Je kunt ook bewust kiezen om een tijdje werk te doen wat minder bij je past, gewoon omdat het nodig is. Geld is natuurlijk niet de allerbelangrijkste drijfveer maar er kunnen ook momenten in je leven zijn dat het even moet; gewoon geld verdienen. Dat kan best volgens mij, maar liever niet altijd. Of zo iemand die al jaren klaagt over zijn werk of al 10 jaar roept volgend jaar écht voor zichzelf te beginnen en ondertussen toch niet durft. Wat houdt je tegen? Er is natuurlijk altijd wel een excuus te bedenken waarom iets níet te doen. Bedenk eens waarom je het wél zou doen. Arianda

Afbeelding 15

Overlaten aan een ander

16 oktober 2018

Dat was nooit mijn talent. Toch, is het soms beter. Daar ben ik me van bewust, maar het blijft ook lastig. Gek eigenlijk, want het is ook fijn. Soms zijn anderen gewoon beter. Dat vind ik niet zo lastig om toe te geven, maar het gaat om de touwtjes loslaten. Hoe goed kan ik dat? Soms kan ik dat verbazend goed en soms ronduit slecht. Zo heb ik sinds dit voorjaar een manager. Heerlijk! Ik kan me bezig houden met dingen waar ik wel goed in ben en die ik leuk vind. Herald zorgt dat de theatershow verkocht wordt, de contracten in orde zijn, contacten worden gelegd... enzovoort! Nu heb ik energie over voor nieuwe dingen, andere trainingen en ideeën… En het werkt! Sindsdien was de acteervakantie een feit, ging TO BE WHAT YOU WANT TO BE, mijn theatershow over werkgeluk in première, en start dit najaar het programma TOP-trainingsacteur. Inmiddels heeft ook de agressietraining door Alex Coppelmans plaatsgevonden. Het werkt voor mij: overlaten aan een ander = fijn! Dat kan alllee al je TOP-team om je heen hebt, en dat heb ik! Arianda

Een aantal van onze toppers!
Een aantal van onze toppers!

Aan het ziekenhuispersoneel

3 september 2018

Ik ben afgelopen week van heel dichtbij de werkdruk in de zorg gaan bekijken. Het was een spontaan bezoek. Ik had er niet op gerekend, maar was welkom en mocht ook gelijk een aantal dagen blijven. Een prachtige hoekkamer op de vijfde verdieping met een prive badkamer en uitzicht over de skyline van ‘s-Hertogenbosch. 

Toilettasje geïnstalleerd, kast ingeruimd, bed geïnspecteerd, goed boek mee, fijne TV en wifi-voorzieningen.

Was best een beetje moe dus ik wilde beginnen aan een heerlijke nacht, goede bedden trouwens... Toch viel de nachtrust een beetje tegen. Ze doen hier namelijk aan nachtelijk bloedprikken, nachtelijk bloeddruk opmeten, nachtelijk temperaturen, nachtelijk infuus-bijvullen, nachtelijk zuurstofgehalte meten, nachtelijk po’s legen etc. Tsjonge jonge, ik probeer te slapen! 

Maar wel altijd vriendelijk en in voor een geintje. Allemaal. De dames die de maaltijden verzorgen, de schoonmakers, de artsen, de assistenten, de mensen van de was, de echomakers, de röntgenfotomakers, de nachtelijke bloedprikker “Ik heb weer VERS bloed nodig, stond in de kleine lettertjes hè… U zal vaak en veel geprikt worden… haha”. Zomaar iemand in een wit pak die voorbij loopt..: “Oh, heeft u een extra dekentje nodig? Ik zal er een voor u pakken, sterkte hè”. De verpleegster: “Bel maar als er wat is, of als je iets nodig hebt. Ik werk tot half 4. Daarna komt collega Vera. Ik zal zorgen dat zij op de hoogte is en excuus dat het zo lang heeft geduurd op de spoedeisende hulp. De arts werd steeds weggeroepen. Hij had wel 5 spoedgevallen tegelijk. Sorry daarvoor.” 

Ja, het duurde inderdaad erg lang allemaal, wel 5 uur! Maar wat hebben ze 5 uur lang hard gewerkt! En als ik wat nodig had, stond er zelfs dan iemand voor me klaar.

Toen ik eenmaal in m’n mooie privé hoekkamer lag kwam de eerste vraag van weer zo’n vriendelijke verpleegster: 

“Wat doet u verder in het dagelijks leven?” 

“Euh, nou trainingen geven” (castingdirector en trainingsacteren maar even achterwege gelaten. Als ik daarover ga vertellen dan duurt het nog langer en ze heeft het al zo druk.) “En met een theaterstuk ga ik het land door, gelukkig is het seizoen nog niet volop begonnen…” 

“Wat leuk theater, daar hou ik van, wat doe je dan precies?” 

“Het gaat over werkgeluk, je hart volgen, doen wat je het liefste doet en ook wel een beetje over werkdruk en over het voorkomen van uitval.” 

 Ze kijkt me instemmend aan, herkenbaar. Werkdruk, ja echte werkdruk heb ik gezien en altijd met een lach. Wat een toewijding. Ik kwam onverwacht, baalde enorm, had pijn, veel betere dingen te doen, zoals bij mijn gezin zijn, gewoon in de tuin zitten of werken, alles beter dan die hoekkamer…

En omdat het prachtige jubileum van mijn 22-jarige huwelijk precies in deze ‘vakantieweek’ viel hebben we ook daar iets moois van gemaakt. Tafeltje aan het raam, de magnetron en koelkast in bruikleen gekregen en extra servies en bestek geleend. Het was een echt hoogtepunt! We gaan elk jaar op deze bijzondere dag samen ergens eten. Ik kan me lang niet alle etentjes nog precies herinneren, maar deze zal ik zeker niet vergeten.

Ik ben eigenlijk nooit ziek, ik neem al jaren het maximale eigen risico van de zorgverzekering, ik kom toch niet in een ziekenhuis terecht. Nu was het dus een erg duur bezoekje, maar nodig. Een nierbekkenontsteking was de boosdoener. Een antibioticakuur bleek onvoldoende om deze hardnekkige bacterie het hoofd te bieden. Ben inmiddels weer thuis en helemaal op de been. Klaar voor het nieuwe theater- en trainings-seizoen. Maar, wel met extra kennis en bagage. 

Veel respect voor deze harde werkers. Wel één advies: hou de werkdruk in de gaten lieve mensen. Het zinnetje wat ik het meeste heb gehoord: “Momentje, sorry hoor, maar ik moet eerst even wat lijstjes invullen”. De werkdruk is hoog en ik gun alle patiënten die na mij komen ook nog deze toegewijde medewerkers. Dus, blijf op de been en zorg goed voor jezelf en je werkgeluk, dan hou je het tenminste vol.

Het Jeroen Bosch Ziekenhuis was mijn tijdelijke plek en ik ben er van overtuigd dat er meer plekken (lees ziekenhuizen) zijn in het land waar zulke mensen rondlopen. Respect.

Arianda

Over werkdruk in de zorg wordt enorm veel geschreven. Veel tijd gaat zitten in registraties, zeg maar de administratie. Dat gaat ten koste van de zorg aan het bed. Ook stijgt de zorgvraag door de vergrijzing. Er zijn te weinig medewerkers om die groei op te kunnen vangen. Het werkplezier in de zorg staat onder druk. Duidelijk wordt uit verhalen van medewerkers dat de hoge werkdruk en vele lijstjes en protocollen afbreuk doen aan het plezier en het gevoel van onafhankelijkheid. Twee van de 5 pijlers onder werkgeluk. Dat moet anders willen we ook in de toekomst kunnen blijven rekenen op deze fantastische, harde werkers.

Afbeelding 16
Afbeelding 17

Ik had een geweldige zomer, jij ook?

22 augustus 2018

Mijn zomer begon druk met een aantal grote projecten. Begin juli lanceerde ik TO BE WHAT YOU WANT TO BE. Een inspirerende theatershow over werkgeluk, een boek vol verhalen van mooie mensen die hun hart volgen en een serie trainingen. In de theatershow vertel ik wat mij gelukkig maakt in werk. En wat juist niet. Ik doe dat aan de hand van mijn ervaring als castingdirector, opleider en trainingsacteur. Voldoende anekdotes aangezien ik nogal aanhanger ben van het motto “Ik heb het nog nooit gedaan, dus denk dat ik het wel kan.” Soms viel dat tegen, kon ik het niet, of vond ik het gewoon niet leuk. Gelukkig pakte het vaker wel goed uit. Samen met de acteurs van Hebbes Theater laat ik een aantal van die belangrijke momenten zien. Opdat ik anderen inspireer om ook te doen wat je echt wilt, te kiezen voor werkgeluk.
 
Een paar weken later nam ik met mijn team intrek in een heus kasteel. Om daar een zomeracteervakantieweek te geven. Een proeverij van allerlei disciplines, zoals camera-acteren, auditie doen, tekst analyse, locatietheater maken, trainingsacteren. Best een gok hoor zo’n week organiseren. Is er wel genoeg belangstelling..? Hoe zorg je dat het voor iedereen interessant is..? Maar goed, dit was een droom, dus gewoon doen. En wat een prachtige week is het geworden. Met dank aan de weergoden, het prachtige kasteel, mijn team en vooral ook de fantastische, hardwerkende en talentvolle deelnemers.
 
Ik heb deze zomer dus vooral gewerkt en tegelijkertijd twee dromen, of misschien wel veel meer, waargemaakt. Dat heeft me verrijkt en gelukkig gemaakt. Ik kon mijn talent kwijt, deed het echt op mijn manier, had een fantastisch team om me heen, kreeg energie en inspiratie van de deelnemers. Alle ingrediënten die je gelukkig maken in werk. Wat ik in mijn werk wil bereiken is mensen hun talent laten ontdekken en die verder uitbouwen. Ik ben daar graag bij om ze op weg te helpen, een zetje te geven, te inspireren. En dat is deze werkzomer goed gelukt.
 
En jij? Had jij ook zo’n goede zomer? Eindelijk dat ene boek gelezen, die berg beklommen, of lekker geluierd op het strand? De tijd genomen om weer eens echt een goed gesprek te voeren? Deze mooie warme zomer was bij uitstek geschikt om het tempo te vertragen en wat langer stil te staan bij wat je doet. Of eigenlijk zou willen doen. Hoe zorg jij er voor dat je gelukkig bent en blijft in je werk? Krijg je er energie van? Maakt het je gelukkiger? 
 
Een beetje dagdromen over de toekomst… Heerlijk toch? Maar, de zomer is voorbij. Een goed moment om je dromen om te zetten in daden. Wil jij ook meer geluk halen uit je werk? 
 
Veel werkgeluk. Arianda

Afbeelding 18

Blogs?

22 augustus 2018

Ja, ik doe mee! Vanaf vandaag zal er regelmatig blog verschijnen op deze pagina. Ik schrijf over wat ik meemaak, waar ik me mee bezig houd en mee bezig wil houden. Ik heb er zin in!

Tot snel! Arianda